There Are Things Known, and Things Unknown, and In Between Are the Doors
Jim Morrison

Nobody lives only work

If you follow us on social media, you’ve probably seen a wonderful computer mouse that was supposed to make it difficult for the owner to work overtime. If you missed this funny video, we encourage you to visit our Facebook profile. However, today we will look closely at the problem of workaholism.

Recent months have not saved anyone. Despite the fact that a large number of employees in the IT industry have long been working remotely, the difficult economic situation forced Entrepreneurs to drastic steps to cut costs, including redundancies. In those companies where entire teams could not be saved, some of the duties of former colleagues were taken over by those who remained on board.

Huge stress, pace of work and increasing pressure from supervisors, long lists of new responsibilities and … let’s be honest. When was the last time you turned off your computer?

Do not confuse concepts 

Although the disturbance of balance between private and professional life does not have a positive effect on well-being, it does not necessarily carry the risk of workaholism. Under these difficult circumstances, greater involvement in the business is perfectly understandable – all hands on-board are needed. So, let’s start by defining this behavioral disorder and features that will help us see the problem.

The term workaholism was created to describe the behavior of people for whom work becomes the supreme value in life. This is a significant disturbance of work-life balance. A workaholic is not able to limit his involvement in the professional sphere and he feels an internal urge to devote himself to it despite the fact that it ceased to be a source of satisfaction for him. Workaholism often manifests itself in neglecting not only loved ones, but also their own basic needs, such as sleeping or eating.

Recognize the enemy

A workaholic is usually characterized by an obsessive-compulsive or narcissistic personality type.

• is a meticulous professional,
• usually feels anxiety,
• has a problem with maintaining social bonds,
• often feel lonely and tired,
• has a big problem dealing with failures – he remembers his failures

We can distinguish three phases of unhealthy addiction to work: initial, critical and chronic.

The initial phase, although very often underestimated, already shows the first symptoms and consequences of addiction. Among them we can distinguish:
– persistent thinking about work,
– neglecting personal life, including relationships with other people,
– anxiety,
– headaches

In the critical phase, the somatic symptoms increase significantly. Neglecting basic life needs leads to reduced well-being, anxiety alternating with aggression, sleep and nutrition problems, and ultimately exhaustion. Depending on the severity of the symptoms and the duration of the condition, paradoxically, the patient’s health may completely prevent him from performing his duties.

In the chronic phase of workaholism, the patient gives up sleep and food intake, which leads to a drastic deterioration of the mental and physical condition, and as a result can even lead to death caused by exhaustion.

Other symptoms of workaholism:
– no time for hobbies, sports, meetings with family and friends
– unhealthy attitude to free time, inability to rest
– staying longer at work or taking her home every day
– Sunday neurosis (headache, malaise)
– feeling unwell, headache, irritability after taking a break from work

The terrifying consequences of workaholism:
– constant voltage
– chronic fatigue
– insomnia
– isolation
– disappearance of interests
– often alcoholism

Don’t be forgiving

Have you noticed signs of workaholism in yourself or someone close to you? You should act! A psychologist usually deals with the diagnosis and treatment of workaholism on the basis of interviews with the patient. Treatment consists mainly of cooperation with a psychologist and taking the indicated actions by the patient.

The psychologist helps to set the patient a schedule of proceedings including the number of hours allocated to work that the patient must stick to. The patient must learn to recognize and control his emotions to prevent compulsive behavior. Often, therapy is based on a change of maladaptive beliefs such as incorrect perceptions of yourself and your value.

Kamila Królikiewicz / kamila@newdoors.eu


Nie samą pracą człowiek żyje

Jeżeli obserwujecie nas na social mediach to prawdopodobnie widzieliście cudowną myszkę, która miała za zadanie skutecznie utrudniać właścicielowi pracę w nadgodzinach. Jeżeli ominęliście ten zabawny filmik to zachęcamy do wizyty na naszym Facebooku. Dziś jednak przyjrzymy się z bliska problemowi jakim jest pracoholizm. 

Ostatnie miesiące nie oszczędziły nikogo. Pomimo tego, że duża część Pracowników w branży IT od dawna pracuje zdalnie to ciężka sytuacja gospodarczo-ekonomiczna zmusiła Przedsiębiorców do drastycznych kroków w celu cięcia kosztów, w tym również do zwolnień. W tych firmach, w których nie udało się zatrzymać całych zespołów część obowiązków po byłych współpracownikach przejęli Ci, którzy zostali na pokładzie. 

Ogromne pokłady stresu, tempo pracy i narastająca presja ze strony przełożonych, długie listy nowych obowiązków i… bądźmy szczerzy. Kiedy ostatnio wyłączyłeś komputer? 

Nie myl pojęć 

Choć zaburzenie równowagi pomiędzy życiem prywatnym a zawodowym nie działa pozytywnie na samopoczucie to niekoniecznie niesie za sobą ryzyko pracoholizmu. W tych trudnych okolicznościach większe zaangażowanie w działania firmy jest całkowicie zrozumiałe – potrzebne są wszystkie ręce na pokładzie. Zacznijmy, więc od zdefiniowania tego zaburzenia behawioralnego i cech, które pomogą nam dostrzec problem. 

Termin pracoholizm powstał w celu określenia zachowań ludzi, dla których praca staje się nadrzędną wartością w życiu. Jest to znaczne zaburzenie równowagi między pracą a innymi sferami życia. Pracoholik nie jest w stanie ograniczyć zaangażowania w sferę zawodową i czuje wewnętrzny przymus poświęcania się jej, pomimo iż przestała ona być dla niego źródłem zadowolenia. Pracoholizm bardzo często objawia się zaniedbywaniem nie tylko najbliższych, ale również własnych podstawowych potrzeb jak sen czy spożycie posiłku.

Rozpoznaj wroga

Pracoholik zwykle charakteryzuje się obsesyjno-kompulsywnym lub narcystycznym typem osobowości.

  • jest drobiazgowym profesjonalistą,
  • zazwyczaj odczuwa lęk,
  • ma problem z utrzymywaniem więzi społecznych,
  • często czuje się osamotniony i zmęczony,
  • ma duży problem z poradzeniem sobie z porażkami – rozpamiętuje swoje niepowodzenia

Rozróżnić możemy trzy fazy niezdrowego uzależnienia od pracy: wstępną, krytyczną oraz chroniczną. 

Faza wstępna, choć bardzo często bagatelizowana, pokazuje już pierwsze symptomy i konsekwencje uzależnienia. Wśród nich możemy wyróżnić:
– uporczywe myślenie o pracy,
– zaniedbywanie życia osobistego, w tym również relacji z innymi ludźmi,
– lęk,
-bóle głowy

W fazie krytycznej znacznie nasilają się objawy somatyczne. Zaniedbanie podstawowych potrzeb życiowych prowadzi do obniżonego samopoczucia, stanów lękowych występujących naprzemiennie ze stanami agresji, problemów ze snem i odżywianiem, a w rezultacie do wycieńczenia. W zależności od stopnia nasilenia symptomów i czasu trwania w tym stanie paradoksalnie stan zdrowia chorego może całkowicie uniemożliwić mu wykonywanie obowiązków.

W fazie chronicznej pracoholizmu chory rezygnuje ze snu i przyjmowania pokarmów, co prowadzi do drastycznego pogorszenia się stanu psychicznego i fizycznego, a w efekcie może prowadzić nawet do śmierci spowodowanej wycieńczeniem. 

Inne objawy pracoholizmu:
– brak czasu na hobby, sport, spotkania z rodziną i przyjaciółmi
– niezdrowy stosunek do czasu wolnego, nieumiejętność odpoczywania
– codzienne zostawanie dłużej w pracy lub zabieranie jej do domu
– nerwice niedzielne (bóle głowy, złe samopoczucie)
– po oderwaniu od pracy obniżenie samopoczucia, bóle głowy, rozdrażnienie

Przerażające konsekwencje pracoholizmu:
– ciągłe napięcie
– chroniczne zmęczenie
– bezsenność
– wyizolowanie
– zanik zainteresowań
– nierzadko alkoholizm

Nie bądź wyrozumiały

Zauważyłeś objawy pracoholizmu u siebie lub kogoś bliskiego? Należy działać! Zazwyczaj diagnozą i leczeniem pracoholizmu zajmuje się psycholog na podstawie przeprowadzonych wywiadów z pacjentem. Leczenie polega głównie na współpracy z psychologiem i podejmowanie przez pacjenta wskazanych działań.

Psycholog pomaga ustalić pacjentowi harmonogram postępowania obejmujący liczbę godzin przeznaczonych na pracę, której pacjent musi się trzymać. Pacjent musi nauczyć się rozpoznawać oraz kontrolować swoje emocje, aby zapobiegać kompulsywnym zachowaniom. Często terapia bazuje na zmianie dezadaptacyjnych przekonań jak np. nieprawidłowe postrzeganie siebie i swojej wartości. 

Kamila Królikiewicz / kamila@newdoors.eu

Previous Next